Ek sit vanaand weer so ‘n bietjie en blog-hopping doen, siende dat daar nie veel op TV is nie. Ek bekommer my oor my pa wat gewig verloor, bleek en moeg daar uitsien en vandag vir my “oud” gelyk het.  Hy gaan môre vir bloedtoetse en ek hoop alles gaan ok wees. Ek is “sad” oor iets wat met iemand baie naby aan my gebeur het en waaroor ek geen beheer het nie. Ek kan nie verstaan hoekom iemand ‘n blog skryf wat ander aanval oor ‘n onskuldige opmerking nie. Ek kan nie verstaan hoe iemand so te kere kan gaan oor iemand anders se opinie nie – dis tog sekerlik net ‘n ander persepsie as jou eie. Ek wonder hoekom so baie van die ou bloggers nie meer so gereeld blog nie. En ek wonder hoekom ek nog soms blog?  Stel die ander bloggers werklik belang in jou lewe of in dit wat jy te sê het?  Gesiglose skrywers wat hul eie mening op hul eie blogs die lig laat sien – stel hulle werklik belang of post hulle net by jou met die hoop dat jy na hulle blog sal gaan en daar sal post?  Post jy iewers met die hoop dat iemand na jou site sal kom, of stel jy werklik belang? Beteken jou comment veel meer as die hoop dat daardie persoon jou site sal kom besoek? Soms twyfel ek.  As jy iets op die hart het, deel dit met die mense na aan jou.  Waarom dit deel met vreemdelinge wat nie werklik ‘n idee het van wie jy is of wat die omstandighede is nie.

Blogging, nes Facebook is totally overrated. Wat iets beteken is menslike kontak, persoonlike vriende, ‘n eggenoot wat luister en tyd saam met die mense vir wie jy lief is.

Want glo my, die helfte van die ouens wat jou blog lees, voel ‘n veer vir jou geluk of tragedie.